~... ආදරණීය හෙමන්තයට ...~

සුන්දර ගෙතුම් වැල් යලි මිහිමත ඇදිලා 

රන්වන් පාට සළු ඈ මෙවරත් ඇඳලා 

පින්බර සිතුම් ගොන්නක් හද තුල පිරිලා 

පන්හිඳ යලිත් පන ගත්තයි හිරි හැරලා  

මිහිමත නොයෙක් පැහැ තුරු පත් රටා ඇදී

නොඉදුල් සියුම් මද නල සිසිලසින පිදී 

ගලනා සිරින් නෙතු ඉවතට යන්න නොදී

පිපිලා වගෙයි මහදත් නව පැතුම් පොදී 

හිරු දෙව් හොරෙන් ඇය වෙත පෙම් කොමල සලා

තුරු මත සියුම් රැස් නොරිදෙන පරිදි ගලා

පිනි බිඳු රනින් දිලිසී තරු පලස් උලා 

ඇගෙ රූ සිරිය ඔහු තෙදසින් දෙගුණ කලා

සීතල මද නලෙහි තුරු පත් රංගනයේ  

සියොතුන් මධුර ගී මැද සිරි වින්දනයේ 

රසදුන් පිදුණු නෙත සිත මගෙ සංයමයේ   

ගොළු විනි මමත් දැන් නම් පද නැත කවියේ 

පොඩ්ඩක් දෙපල මේ දේ දැන් අහනවද

දෙව්ලෝ අසිරි මිහිතලයෙහි මවනවද

ලස්සන පැතුම් මල් හද විල පුරනවද    

මගෙ තනිකමත් හොර රහසෙම මකනවද... 🥹🥹🙃😇

Photos: 2023 Fall collection from my lens 😊

තව දින පහයි පොඩි දුව ගෙදරට එන්න 👧

සදකැන් ඇතිරි ගෙමිදුල දොරකඩට වෙලා

තනිකම ඉතිරි නිවසෙහි පන ඉවත නොලා 

හිරු පායන තුරුම දරු දුක සිතෙහි වෙලා 

මව් පිය දෙපල සෙනෙහිනි පෙරමගම බලා  

යව්වන වයසෙ දෙව් මන්දිර සැදුවාද 

රන් කිරි පැටවු දෙදෙනෙකු පන පෙව්වාද  

උන් සිප් සයුරැ තෙර විස්කම් පෑවාද 

නොදැනිම උනුත් නුඹ හැර දා දිව්වාද 

රන් දහදිය හෙලා උන් කුස ගිනි නිව්වා 

නන් දුක් කටොළු ආවත් ජයගෙන දිව්වා 

පුන් සඳ එලියෙ මිදුලෙහි රස කවි කිව්වා 

උන් දිනනා තුරුම සිප් දිය පන පෙව්වා 

මව් පිය රදුනි තව පොඩ්ඩක් ඉවසන්න

රජ පුටු හිමියි නුඹලට ලගදිම ඔන්න  

මේ යන මගෙහි යන්තම් තව පන ගන්න 

තව දින පහයි පොඩි දුව ගෙදරට එන්න  

Photo: The last photograph of my motherland taken on February 4, 2022. The scenery wasn't as striking as the vistas I've witnessed in foreign lands, but in her embrace, I found a wealth beyond compare: love, tenderness, nurturing connections, friendships, and bonds that resonate with immeasurable value. It's as if I left a piece of my heart entwined with every cherished memory there😐.

ශ්‍රී සුබ මංගලම් අක්කා අයියාට .~

 ගතවී දිනෙන් දින අතැගිලි ගැනු දාට 

පිබිදී නැවුම් පැතුමන් ලස්සන පාට 

මේ  සුබ දිනයෙ නුඹ ළඟ අප නැතුවාට

ශ්‍රී සුබ මංගලම් අක්කා අයියාට

 

සුන්දර පැතුම් මල් හද තුල  පුරෝගෙන  

ලස්සන දෙව්ලියක් වී නුඹ  සිනාවෙන 

කුමරා ඇවිත් සුබ සිහිනන්  දරාගෙන 

දිවි මග යන්න සතුටින් අත් බැදීගෙන

  

පතනා පැතුම් සිතු ලෙසටම ඉටුවන්න 

දකිනා සිහින දිවි එකටම ජයගන්න 

දිරියෙන් තුටින් පැතු  ලොව දැන්  හබයන්න 

සොයුරිය  අපේ හද පිරි සුබ මල් මෙන්න..... 

.~....හේමන්තයේ දවසක....~.

සුන්දර ගිම්හාන දින රහසෙම           ගෙවිනි 
යන්තම් සියුම් සිසිලස වට පිට               ඇදිනි
රන් වන් පාට සිත්තම් මිහිමත             මැවිණි
පන්හිද වෙතට මගෙ කවි රස පන     පෙවිණි
 
මිහිලිය නැවුම් සිතුමන් මත                පිබිදීලා 
ඇය මත දැකුම්කලු පැහැයන්           පැතිරීලා
දේදුනු මතින් ඇය තව තව හැඩ             වීලා
මේ සුරලොවෙහි මගෙ හද මන් මත්      වීලා
 
සැන්දෑ අහස නෙක සායම් පැහැය         උලා
තුරුලිය මතට ඒ ලස්සන පැහැය           ගලා
මද නල සියුම් ගීයෙන් තුරු ලියන්          සලා 
ඔහු පිළිගන්න ඈ සුර දෙව් ලියක්        වෙලා
 
මිහිමත ඇදුනු පැහැ තුරු පත්     ඇතිරිල්ලේ
විහිදෙන පරිදි වැටි හිරු රැස්    සෙවනැල්ලේ
නොඉදුල් හමන මුදු මද නල        සිසිලැල්ලේ  
හේමන්තයම ඈ හා පෙම්           සැනසිල්ලේ  

 

  

සරසවි මවුන් හැර යන දින ලැබුවාද

නුපුරුදු තැනෙක පොඩි සිත් තනි කෙරුනාද
සුපුරුදු බවින් දිවි මන් කවි බැඳුනේද 
දින සති ගෙවී කිරි දරු පන පෙවුනාද
සරසවි මවුන් හැර යන දින ලැබුවාද

තනිකම දැනෙන විට මව් පිය දේපල වෙලා
දැනුමට සවිය විනි පතනා ලොවම බලා
සිව් වස ගොසින් නොදැනිම දැන් කඳුළු සලා 
මට නුඹ දමා වෙනතක දැන් යන්න වෙලා

පැනය

1.
දින දින ගෙවෙයි සරසවි මව් තුරුළු සෙනේ
යන මග තිරයි අවසන නුදුරෙහිම පෙනේ
දින දින වැඩෙන අමිහිරි වෙස් දරන අනේ  
පැනයකි රිදුම් දෙන මා  සිත් මඬල  කොනේ

2.
සරසවි දිවියෙ රුදු බාදා පවුරු මැද
හෙට ලොව තනන්නට හැකි සැම පවුරු  බැද
තුන් අවුරුදු කලක්  පත පොත නෙතෙහි බැඳ
දහඩිය හෙලිමි නෙක සෝ තුටු සමව විඳ  

3.
යව්වන වයසෙ පීදෙන මල් පැතුම් පොදී
යන්නට ඉඩ නොදිමි සිර කර ගතිමි මිදී
සුන්කර තැනුණු බැම සිත් කොන් රුදුව බිඳී
ඉන්අත මිදී මට වුනි යම් රුවක බැදී

4.
දින දින ගෙවෙන විට මද මද සිත ඇදිනි
යන යන මගෙහි ඔහු රුව නෙත් යුග මැවිණි
පැන යනු නොලෙස රතු මල් මාවත් බැඳිනි
අවසන මමත් රුදු ලෙස පෙම් ලොව ගිලිණි

5.
සිත විමසුවා ඔහු පිළිබද කතන්දර
වත ගොත ලැබිණි මා මිතු සැම වෙතින් හර
අතරක් නොමැති හද පෑරෙන සිතුම්'තර
සිත මා ඇදිණි  වැට කොටු බැමි කඩන් දුර

6.
සය මස නොදැනි දින දින මේ ලෙස ගෙවුනා
හැර යන දවස හිරු රැස් මිහිපිට හෙලුනා
අමුතුම හැගුම් මා නෙතු අබියස ඇදුනා      
ගත වන සියලු කල සිත කදුලින් පෙගුණා

7.
සිටියෙමි පුරුදු ලෙස ඔහු දෙස බලාගෙන
සුපුරුදු ලෙසම නැත ඔහු හද  හැරී එන
පෙනුනා සොවින සඳ කොමලිය නැගී එන
ඇදුනා පයත් අවසන් වර හඩා ගෙන

8.
පීදුනු සිතෙක පෙම් මල් අමු අමුවෙ තලා
පෑරුණු හදක දොම්නස් බර අදුරෙ වෙලා
සීරුණු මලෙක මල් පෙති දෙස සොවින් බලා
වැහුණු හැගුම් සුන් කරගමි සිතම පලා

9.
සය මස මිහිරි දෑ සිත මත තබාගෙන
කෙල්ලෙක් නිසා සවි නැති සිත හොවාගෙන
මාවත් මැදින්  මුදු සපුමල් පිපීඑන
සරසවි තුරුල වෙත යමි තොස්  පුරෝගෙන

විරු සිසු නුඹට දින දින මල් පැලදේවා.........

***********විරු සිසු නුඹට දින දින මල් .............පැලදේවා********************


පිදු එක් දිවියකින් දහසක් නැගෙනු    කොට
සුදු වැලි මතින් පෙනෙනා දරු වෙරල    පිට
බිඳු බිඳු දියෙන් තෙමෙමින් දා පෙරෙන  විට
රුදු කටු ඉපල් නැසුවා ගෙන කඳුළු      කැට

දෑසට ඉනූ කඳුළැලි වැගිරිනු            පෙරුණු
කෑනොගැහුවද පිසිමින සෙමිහිට        සිතුනු
සිතමින අදර පවුලම එක ලෙය          බැඳුනු
තව දිරි මතින් නැගිටුණි සිසු දිර        කැවුණු


පුරපස සඳක සිසිලස මුදු ගුණය               දිලී
සෙනෙහස තුරුළු කොට පිය උනුසුමක වෙලී
හිරු රැස හෙලා ඇවිදින් දුක් සයුරෙ         ගිලී
මදහස  දුර ගියා  සොහොයුරු හටම       සැලී


තම මතු දිවිය හෙට එන සොහොයුරුට    පිදී
යටවෙන මිතුරු රූ දැක හද රිදුම්              දිදී
පොරකයටද යන්නට දිරි හදින               බැදී
රන් ලෙහි සිතුම් ලියුමට මේ පිටුව            මදී

නුඹ හෙලු කඳුළු දා මතු සිසු දිරි             වේවා
උපදින සසර දෙටු පුත් වෙස්            රැකදේවා
විරු සිසු නුඹට දින දින මල්            පැලදේවා
මොරටුවෙ අපෙන් පිදි විරු මල්       සැරැදේවා