Monday, August 1, 2016

විරු සිසු නුඹට දින දින මල් පැලදේවා.........


***********විරු සිසු නුඹට දින දින මල් .............පැලදේවා********************


පිදු එක් දිවියකින් දහසක් නැගෙනු    කොට
සුදු වැලි මතින් පෙනෙනා දරු වෙරල    පිට
බිඳු බිඳු දියෙන් තෙමෙමින් දා පෙරෙන  විට
රුදු කටු ඉපල් නැසුවා ගෙන කඳුළු      කැට

දෑසට ඉනූ කඳුළැලි වැගිරිනු            පෙරුණු
කෑනොගැහුවද පිසිමින සෙමිහිට        සිතුනු
සිතමින අදර පවුලම එක ලෙය          බැඳුනු
තව දිරි මතින් නැගිටුණි සිසු දිර        කැවුණු


පුරපස සඳක සිසිලස මුදු ගුණය               දිලී
සෙනෙහස තුරුළු කොට පිය උනුසුමක වෙලී
හිරු රැස හෙලා ඇවිදින් දුක් සයුරෙ         ගිලී
මදහස  දුර ගියා  සොහොයුරු හටම       සැලී


තම මතු දිවිය හෙට එන සොහොයුරුට    පිදී
යටවෙන මිතුරු රූ දැක හද රිදුම්              දිදී
පොරකයටද යන්නට දිරි හදින               බැදී
රන් ලෙහි සිතුම් ලියුමට මේ පිටුව            මදී

නුඹ හෙලු කඳුළු දා මතු සිසු දිරි             වේවා
උපදින සසර දෙටු පුත් වෙස්            රැකදේවා
විරු සිසු නුඹට දින දින මල්            පැලදේවා
මොරටුවෙ අපෙන් පිදි විරු මල්       සැරැදේවා





Thursday, June 23, 2016

(අ) කාලයේ කවි


පවතින සියලු බාධක කඩ තිමිර ඉරා
අවසන දකින්නට පෙර කවි රසය උරා
ඉවසා දරා කෙනෙහිලි රුදු ගමන පුරා
කවියට පොවනු පන යලි නුඹ දිවිය සොරා

සුපිපෙන පැතුම් මල් ගොන්නකි හදෙහි කොනේ
පොපියන සිතුම් දහසක් සිත පතුලෙ පෙනේ
විකසිත කරන්නට නොහැකිය නමුදු අනේ
රුදු වැට කඩුලු පියවර ඉදිරියෙහි පෙනේ

ගත වුනු දවස දෙස ආපසු බලනු හැරී
සිතු පැතු පැතුම් ඒ ලෙස නිමවෙනිද කෙරී
නැති නම් වරද කොතැනකදයි රැගෙන දිරී
නව පා තබනු පිසදා දා කඳුළු පෙරී

සඳ නැති වුනත් අහසේ පොඩි රුවන්  කැට
පතුරයි එලිය ගනදුර ලොව මකන්නට
ගතහොත් දිරිය දිවි ගනදුර නිවන්නට
බැරි නැත අදිටනයි ඕනෑ තිබෙන්නට

දැන් මතු වුවත් බිය දුක සිතිවිලි බෝම
සුන් කර ගත යුතුද නුඹ අදිටන මේම
මන්දිර නැති වුවත් රජ සැප දෙන තාම
පින් මල් තිබේ නුඹ හට දිරි දෙන බෝම







Sunday, January 10, 2016

මගේ අය....



මැකීගෙන යන විටදි තරු පොදි
ගගන සලිතව රුදුරු ගිනි මැද
නොයන්නට පිය නැවත පසුපස
සිහින් ඉකි හඩ පැතිරුනා..

සදුට පෙම් බැඳි සියක් ගණනක්
ලපටි තරු වැල් මලානික වී
සිතට පැනනැගි අමිල අදරින්
සිංහ තේජස පැතිරුවා...

වියූ තරුවැල් සහෝදරයින්
කැඩී යන්නට නියම වූයෙන්
රුදුරු වැටකඩු පතිත වී සැම
එකින් එක තරු මැලවුනා...

ඇගිලි ගුලිකර තදින් අල්ලා
වැටෙන තරු පොදි වැරෙන් අල්ලා
එකම ගමනට නුඹත් අයිතියි
වරෙන් යන්නට නැගිටලා ...

ගෙවාගෙන ආ සොඳුරු මංපෙත
දවාලන්නට කොහිද බල තොට
සසර බැම්මන් මතින් එක්වුණු
සොයුරු සොයුරන් එක්වුණා...

දිලෙන තරු පොඩි එකතු වුවයි
නැගෙන ඉකි හඬ තෙදට හැරුනයි
පුරා පෝ සඳු නැගෙන විටදී
සිංහ පැටවුන් පිබිදුනා..











Friday, December 18, 2015

හැකිවෙද නුඹට යලි අප අතරට එන්න..

+++ හැකිවෙද නුඹට යලි අප අතරට එන්න..+++
++++++++++++++++++++++++++++++++


සවනට වැටුණු අම මී හඬ කොහිද පැතූ..
අදුරකි වැසිත් නැති සංකා ගෙනෙන තතු..
අද එන දවස මග නැත නුඹ මෙයින් මතූ..
වැසිලා ගොසින් උණු කඳුලින් පවුලෙ නෙතූ..

දෙතොලෙහි රැඳුනු සෝ ඇත ගොළු විලාසෙන..
නැග එන සොවකි එන හදවත තලාගෙන..
සෙනෙහස මැවිණි බැඳි ඇත් රූ විලාසෙන..
නැන්දා නිසොල්මන් වී ඇත බලාගෙන..

ලේ කිරි කර නොදුන්නත් මව් සම ළඟ උන්නා..
සෙනෙහස ලපටි කල සිට සිතු විල ඇදුනා..
පරපුර තෙජස් වෙස් මුල් පුරුකෙහි දිලුනා..
අපටත් හොරා නුඹ වෙනතක් වෙත ඇදුනා..

පැදයන මගෙහි අකුරින දිරි සතට බෙදා..
නිකැළැල් දිවිය විනි සංයම සිතුම් රඳා..
අවිහිංසක හැගුම් දරු සිත් තුලට පුදා..
අද නුඹ ගොළුය ලොව උණු නෙතු කඳුළු බදා..

කැළඹෙන මහද වෙර නැත සැඟවෙන්න ලොවින්..
තනිවෙන පියුම් හට සිනැහිය හැකිද වෙරෙන්..
සවනත නොවැටි නුඹ වදනන් මියුරු සරෙන්..
ගැලවෙන එකම වේ සැප මේ දුකම නිරෙන්..

කවියෙන් සවන් පුබුදා සිත සනසන්න..
අප ගී කතා අසමින් අප ළඟ ඉන්න..
වැටෙනා සැම කලදී අත දී නැගිටන්න...
හැකිවෙද නුඹට යලි අප අතරට එන්න..

සිතුවිලි නතර වී සියොළඟ කඳුළු කැට..
නුඹ ළඟ නතර වී සෙනෙහස මවන කොට..
සහසක් බැඳුනු සුර ලෝ මට පෙනෙන කොට..
නැන්දට හැකිද යලි එන්නට අදම හෙට..

දිවියෙක අරුත බැහැ අප හට වලකන්න..
ගෙන එන දෙයට බැහැ මනුසත් පරදන්න..
රැස් කල පිනෙන් හොද යහපත ඉටුවන්න..
නුඹ හට උතුම් නිවනෙහි සැනසුම වෙන්න..








Saturday, October 31, 2015

සිත් පිත් නැති උන්ට අයිතිද උන් සිහින ?..


මුව පිරි කැලුම් නැත දිරි ලෙය ඇත ගලන..
කුසුමෙක සුවඳ නැත පෙර කල පැතු ලෙසින..
දිවි ජය ගන්න දිවි දෙන නැගණිය මුවින..
හද පිරි දිරිය දහසින් වැඩි බව පෙනින..

නෙත් අබිමුවෙහි දැල්වූ මව්පිය සිහින..
උත්තම දෙවුන් පිදු සරසවි මග වටින..
රත් වුනු බැටන් මත ගොලුවෙනු බව පෙනින..
සිත් පිත් නැති උන්ට අයිතිද උන් සිහින ?..

රිදුනත් දුකක් උන් හට නොදැනෙන හින්දා..
කඳුලක් ඇවිත් නුඹ නෙතු නැවතිණි රන්දා..
මනුසත් කමට පෙර නිල බල ආ හන්දා..
දිරි ලෙය මතින් දිරි පුතු  අද ඉකිබින්දා ...

යන මග නොමැති මුත් සැප පිරි බුමුතුරුණු..
යනු සොයුරියෙනි පෙරටම දිරියෙන පිරුණු..
බියගුළු නිවටයින් මත නොසැලෙනු දරුණු..
එනු ඇත හෙටක් සරසවි දිනවන මිතුනු..








Wednesday, October 21, 2015

අද නුඹ ගොසින් දිගු දුරකට නොකියාම..

පාළුව අඳුර නෙතු සැම තැන වෙලීගෙන..
සරසවි මවුන් වැලපේ සෝ පුරෝගෙන..
සිනහව අහිමි මිතු දම බැඳි සදාතන..
දෙහදක් සොයා සුදු කොඩි නල බදාගෙන..

සදවත මතින් සොහොයුරු නුඹ මිදුනේද..
තරු විල මතින් යම් ලෙද නුඹ වැටුනේද..
දිවි මග සිනහ විල මේ ලෙස දුරුවීද..
දහසක් අතර නුඹ නිසලව සැඟවීද...

එක බත් කටක රස විද බැඳි පනසේම..
සිනහව සතුට වින්දෙමු මිතු හැමදාම..
නෙතු යුග පියන් නිසලව  සුදු වතහාම ..
අද නුඹ ගොසින් දිගු දුරකට නොකියාම..

ආ රළු මගෙහි නොතිබිණි සැප බුමුතුරුණු..
යන මග කටුක රළු වැට කොටු විනි දරුණු..
නොබියව නුඹත් විත් දිරි බෙල මත පිරුණු..
සුන්දර ලොවම නිසලද මැව් සැප පිරුණු..








Thursday, August 6, 2015

සිවිල් පැදුර

සිවිල් පැදුර

හරි ලස්සනයි සවනත රස වැදුණු පැදී..
අවසන තෙක්ම වින්දෙමි රස ඉවත නොදී..
දෙව් සුර ලියන් මැද  රංගන ලලිත දිදී..
ගී සමුදුරම  නියමයි සරසවියෙ ඇදී..

හද සංයමින් උතුරා යන කවි පෙමිනා..
බැඳ සිරි යහන් සුන්දර සුර ලොව යෙහෙනා..
ගී රස විතෙහි නැළවෙන තැන අප සිටිනා..
සරසවි සෙමින් බිම වෙත වැඩි යුරු පෙනිනා..

මීවිත රසය සවනත බිඳු බිඳු වැටිණි..
වීනා මතින් සුර දෙව්ලියො බිම ඇදිණි..
සීහල ලෙයින් බැඳි රන් මිණි මුතු දිලිණි..
ගී රස සියුම්  මා හද නිවහල් කෙරිණි.

සැගවෙන්නට ගියත් රස කළු වලාවක..
සරසවි බැල්ම විනි දිරි පුතු දිසාවෙක..
සොහොයුරු සැවොම සිටුවා මුදු සිනාවක..
රස  ගී පැදුර ඇදුනයි දෙව් තලාවක..

දිය බිඳු බලය නැත සරසවි පරදන්න..
සොහොයුරු බැදුම විනි පැදුරට පනදෙන්න..
අමුතුම රසක් මවමින් ගී රස ගොන්න..
සරසවි දේවි සමගින් වැඩියයි ඔන්න..

අත්පොඩි වැදිණි පිට පිට ගැයෙනා නදට..
යව්වන සිතුම් හැරුනයි නර්තන රසට..
නෙත් අබිමුවෙහි විස්මිත තත්සර ලෙසට..
සිත් නැලවුනි නොදැනි, මා නැටුමෙයි ජයට..

සටනින් ඔවුන් ජයගත් ජය දද දිලුනා..
මිතුරන් සැවොම නව පන ගත් ලෙස පෙනුනා..
එතැනින් කිසිත් පැන යනු බැරි බව දැනුනා..
අවසන තෙක්ම මා රස සයුරෙහි වෙලුනා..

රුදු වැසි අතර නොසැලී දිරි ගෙන සිතට..
සොහොයුරු බලය මත පන පොවමින් ජයට..
පැදුරෙහි මතක හැරවූ නව  රජ මගට..
කුසුමන් සිවිල් සොහොයුරු සොහොයුරි සැමට..