Thursday, June 23, 2016

(අ) කාලයේ කවි


පවතින සියලු බාධක කඩ තිමිර ඉරා
අවසන දකින්නට පෙර කවි රසය උරා
ඉවසා දරා කෙනෙහිලි රුදු ගමන පුරා
කවියට පොවනු පන යලි නුඹ දිවිය සොරා

සුපිපෙන පැතුම් මල් ගොන්නකි හදෙහි කොනේ
පොපියන සිතුම් දහසක් සිත පතුලෙ පෙනේ
විකසිත කරන්නට නොහැකිය නමුදු අනේ
රුදු වැට කඩුලු පියවර ඉදිරියෙහි පෙනේ

ගත වුනු දවස දෙස ආපසු බලනු හැරී
සිතු පැතු පැතුම් ඒ ලෙස නිමවෙනිද කෙරී
නැති නම් වරද කොතැනකදයි රැගෙන දිරී
නව පා තබනු පිසදා දා කඳුළු පෙරී

සඳ නැති වුනත් අහසේ පොඩි රුවන්  කැට
පතුරයි එලිය ගනදුර ලොව මකන්නට
ගතහොත් දිරිය දිවි ගනදුර නිවන්නට
බැරි නැත අදිටනයි ඕනෑ තිබෙන්නට

දැන් මතු වුවත් බිය දුක සිතිවිලි බෝම
සුන් කර ගත යුතුද නුඹ අදිටන මේම
මන්දිර නැති වුවත් රජ සැප දෙන තාම
පින් මල් තිබේ නුඹ හට දිරි දෙන බෝම